SEARCH RESULT

Dünyada varlığını sürdüren şirketlerin birçoğu aile şirketlerinden oluşmaktadır. Aile şirketlerinin bir kısmının kısa sürede yok oldukları düşünülse de birçoğu büyüyerek iyi şirketler arasına girmeyi başarmaktadırlar. Büyüyen bu şirketler kurumsallaşarak varlıklarını sürdürmektedirler. Bu çalışmada, Karabük’te demir-çelik sektöründe faaliyet gösteren işletmelerin kurumsal olup olmadıkları, kurumsallaşma faaliyetinde ise karşılaştıkları sorunları tespit etmek ve önerilerde bulunmak amaçlanmıştır. Çalışmada ayrıca işletme yöneticilerinin kurumsallaşma hakkındaki görüşlerine de değinilmiştir. Çalışmada anket yönteminden yararlanılmış olup, toplam 50 sorudan oluşan anket formundaki ilk 5 soru katılımcıların demografik özelliklerini belirlemeye yöneliktir. Diğer 4 soru ise işletmelerin özellikleri (türü, hukuki yapısı, faaliyet süresi vb.) ile ilgili olup, kalan 41 soru kurumsal yönetim uygulamalarına yöneliktir. Çalışma sonucunda, araştırmaya katılan aile işletmelerinin kurumsallaşma göstergelerine bakıldığında, yöneticilerin işletmelerinin kurumsallaşması konusunda fikir sahibi oldukları ve işletmelerini kurallı bir yapı haline dönüştürmeye çalıştıklarını söylemek mümkündür. Ancak, bu anlayış çoğunlukla genç yaştaki yöneticilerde yer bulmakta iken, kurucu kuşağın olumsuz yaklaşımı ve kurumsallaşmayı maliyet unsuru olarak görmesi söz konusudur. Çalışmaya katılan işletmelerin %38.9’u birinci nesil ve %38.9’u ikinci nesil ile yönetilmektedir. Bunun göstergesi demir-çelik sektöründe faaliyet gösteren işletmeler genellikle genç işletmelerdir. Bunun nedeni aile işletmelerinde kurumsallaşma aşamasında sıkıntılar meydana geldiği için ömürleri kısa olmaktadır. Ayrıca genç işletmeler, devir işlemleri esnasında işletmenin profesyonel kişilere devredilmediğini de göstermektedir.

International Symposium on Industry 4.0 and Applications
ISIA

Hande Vurşan Ömer Kıvrak Erkan Sami Kokten Günay Özbay Tuğba Tunacan

Çalışma kapsamında su bazlı vernik ile cam cila vernikleri nanopartiküller ile modifiye edilerek, Sarıçam (Pinus sylvestris L.) ve Doğu kayını (Fagus orientalis L.) odun örneklerine uygulanmıştır. Verniklerin yüzeye yapışma direnci ASTM D 4541, renk değeri ASTM D 2244, parlaklık değeri ASTM D 523, katı madde miktarı TS 1752 ve yüzey pürüzlülüğü TS 2495 EN ISO 3274 ve TS 6212 EN ISO 4288 standartlarına göre belirlenmiştir. Çalışmanın uygulama kısmında 2 vernik (su bazlı, cam cila), 2 kimyasal (SiO₂, TiO₂) ve 2 farklı oran (%1 ve %3) olmak üzere 8 farklı kombinasyonda örnekler hazırlanmıştır. Deney sonuçlarına göre; katman kalınlığı en yüksek Doğu kayını odununda %3 TiO₂ ile modifiye edilen cam cila vernikli örneklerde bulunmuştur. Verniklerin yapışma direnci değerinde ise en yüksek Doğu kayınında %3 SiO₂ bulunan cam cila vernikli örneklerde, renk değişiminde L değeri sarıçam odununda %3 titanyum dioksit ile modifiye edilen su bazlı vernikli örneklerde, a değeri kontrol örneğine göre %1 silisyum dioksit ile modifiye edilen cam cila vernikli örneklerde, b değeri kontrol örneğine göre %1 silisyum dioksit ile modifiye edilen cam cila vernikli örneklerde bulunmuştur. Yüzey parlaklığında ise en yüksek Doğu kayını odununda %1 titanyum dioksit bulunan cam cila vernikli örneklerde tespit edilmiştir. Yüzey pürüzlülüğünde cam cila vernikli örnekler en yüksek değerleri vermiştir.

International Symposium on Industry 4.0 and Applications
ISIA

Ayhan Ozcifci Tuğçe Ünal Erkan Sami Kokten Günay Özbay